PL
EN
DE
DK
Tarcica dębowa klasy B to materiał drzewny niższej jakości niż klasy A, zawierający więcej naturalnych cech drewna. Deski klasy B (inaczej klasa II) mogą mieć liczne zdrowe sęki, nieznaczne przebarwienia czy drobne pęknięcia na końcach, jednak nadal pozbawione są poważnych wad osłabiających (np. zgnilizny czy aktywnego szkodnika). Drewno klasy B charakteryzuje się bardziej rustykalnym wyglądem – posiada wyraźnie widoczne słoje, różnorodność barw i naturalne „defekty” nadające mu uroku. Jest to materiał pełnowartościowy do wielu zastosowań, a jednocześnie znacznie tańszy od selekcjonowanej tarcicy klasy A.
Charakterystyka tarcicy dębowej klasy B
Drewno klasy B zawiera wiele cech naturalnych drewna, które w klasie A byłyby niedopuszczalne. Deski te mają zazwyczaj liczne sęki różnej wielkości (choć wciąż preferowane są sęki zdrowe, niewypadające). Mogą pojawić się drobne pęknięcia skurczowe na końcach czy lekkie przebarwienia od słońca lub mineralne pasemka, ale nie ma w nich zgnilizny ani dziur po czynnych szkodnikach. Tarcica klasy B bywa też określana mianem „rustykalnej” w kontekście wyglądu – jest bardziej „żywa”, z charakterem. Dopuszczalne są np. grupy małych sęków, miejscowe krzywizny w usłojeniu czy obecność bieli (jaśniejszej strefy przy krawędzi drewna). Ważne jednak, że nadal nie występują wady osłabiające konstrukcyjnie – tarcica klasy B jest cały czas wytrzymałym dębem, tylko o mniej jednorodnym wyglądzie.
Ze względu na większe dopuszczalne wymiary wad, z tarcicy klasy B można często pozyskać tylko krótsze odcinki drewna bez skaz (np. do 0,5 m czystego fragmentu z dłuższej deski). Dlatego drewno to idealnie nadaje się do wyrobów mniejszych gabarytów lub takich, gdzie dopuszcza się wady w niektórych miejscach elementu. Klasa B odpowiada mniej więcej klasie 3 w niektórych normach oraz bywa nazywana też „BC” w handlu międzynarodowym. Stanowi ona kompromis między pełną selekcją a maksymalnym wykorzystaniem surowca.
Zastosowania tarcicy klasy B
Tarcica klasy B cieszy się popularnością w projektach, gdzie pewne naturalne cechy drewna są akceptowalne lub wręcz pożądane. Przykładem jest produkcja mebli o stylu rustykalnym bądź industrialnym, gdzie widoczne sęki i rysunek słojów dodają uroku. Stoły, ławy czy komody z dębu klasy B mają niepowtarzalny charakter właśnie dzięki tym „niedoskonałościom” drewna. Ponadto, klasa B jest często wybierana do produkcji płyt klejonych (blatów łączonych z wielu desek) oraz elementów meblowych, które będą malowane lub bejcowane na ciemniejsze kolory – drobne sęki nie będą wówczas tak widoczne, a koszt materiału jest niższy. W podłogach i schodach dębowych klasa B bywa stosowana, gdy chce się uzyskać bardziej naturalny wzór: deski podłogowe z niewielkimi sękami czy zmianami barwy potrafią nadać pomieszczeniu swojski klimat.
W tartakach tarcica klasy B często kierowana jest do sprzedaży hurtowej dla branży meblarskiej i budowlanej. Jest to materiał, który dzięki niższej cenie pozwala producentom zachować wysoką jakość konstrukcji z drewna dębowego przy jednoczesnym nadaniu im bardziej swojskiego, naturalnego wyglądu. Konsumenci również chętnie wybierają wyroby z dębu o wyraźnych słojach i sękach – np. podłogi rustykalne z klasy B są mniej formalne, tworzą ciepłą atmosferę wnętrza.
Dlaczego warto wybrać klasę B?
Główną zaletą tarcicy dębowej klasy B jest jej korzystny stosunek jakości do ceny. Otrzymujemy wciąż solidne, trwałe drewno dębowe, ale nie płacimy za nie jak za materiał ekskluzywny. Dla wielu zastosowań obecność sęków czy mniej jednolity kolor nie stanowi problemu – zwłaszcza, jeśli elementy drewniane nie są na pierwszym planie wizualnym lub jeśli naturalny wygląd jest wręcz pożądany. Drewno klasy B jest łatwiejsze do zdobycia w dużych ilościach niż najwyższe klasy, co ma znaczenie przy większych inwestycjach. Jego użycie jest też ekologicznym podejściem – wykorzystuje większy odsetek każdego pnia, zmniejszając ilość odpadu drzewnego. Wybierając klasę B, inwestor lub stolarz może przeznaczyć zaoszczędzone środki na inne elementy projektu lub skupić się na wykończeniu, mając pewność, że jakość konstrukcyjna drewna nadal będzie bardzo dobra.
Klasa B a wyższe i niższe klasy
Klasa B zajmuje środkowe miejsce w skali jakości. Od klasy A i AB różni ją przede wszystkim liczba i wielkość dopuszczalnych sęków oraz mniejsza jednolitość barwy. W porównaniu do klasy C (jeszcze niższej, często nazywanej też rustykalną), klasa B wypada znacznie lepiej pod względem wytrzymałości – nie posiada dużych pęknięć ani rozległych ubytków, więc nadal zapewnia mocny materiał konstrukcyjny. Wybór klasy B jest często uzależniony od celów projektanta: jeśli akceptuje on pewne „ozdoby” natury na powierzchni drewna i chce obniżyć koszty, klasa B jest idealnym kompromisem. Gdy natomiast konieczna jest absolutna doskonałość, inwestuje się w droższą klasę A lub AB.
